وقتی تیم شاهین بوشهر را سربار و بچه یتیم شهرداری کرده اند
اشتراک گذاری

سیاست گذاری شهرداری در خصوص تیم شاهین شهرداری بوشهر اشتباه است. این سیاست‌گذاری را در چهار گام بررسی می‌کنیم و در نهایت با نقد رویکرد کنونی شهردار به بیان راهکار مناسب برای واگذاری این تیم می پردازیم که به نظر می رسد در این شرایط مناسب ترین گزینه برای شاهین است.

تیم شاهین بوشهر

سیراف خبر؛ مرتضی رضائی: تیم شاهین شهرداری بوشهر نتیجه نمی‌گیرد و از آنجا که پیروزی صد صاحب دارد و شکست حتی یک نامادری هم ندارد، امروز در چشم شهرداری، تیم شاهین مبدل به زائده‌ای شده است که هر کس می‌کوشد آن را با ادبیاتی تحقیر آمیز از سر باز کند و بر نخواستنش تأکید ورزد و در آخرین مورد شهردار از لزوم واگذاری تیم شاهین بوشهر سخن می گوید. اما امروز در این روزهای سخت باید به گذشته‌ای بازگشت که عقلای این شهر بارها تأکید کردند سیاست گذاری شهرداری در خصوص تیم شاهین اشتباه است. این سیاست‌گذاری را در چهار گام بررسی می‌کنیم:

گام اول: احیا و خرید و مالکیت تیم

غلامعلی میگلی نژاد شهردار وقت بوشهر یکی از مهم‌ترین حامیان ایدۀ احیای تیم شاهین بود. غلامعلی میگلی نژاد در زمان شورای چهارم و با همراهی اعضای شورای شهر اقدام به خرید تیم تربیت ایلام از لیگ دست دو نموده و سپس نام آن را به شاهین تغییر دادند  و از آنجا که تیم شاهین اصلی کماکان موجودیت حقوقی داشت برای رفع هر نوع شائبه‌ای عنوان شهرداری بندر بوشهر نیز به آن اضافه شد تا تیم محبوب بوشهری‌ها با نام تیم شاهین شهرداری بندر بوشهر با مالیک این نهاد احیا شود.

گام دوم: صعود به لیگ برتر

هدف در گام دوم صعود به لیگ برتر بود. این هدف گذاری با همت و پشتکار و انگیزۀ بازیکنان و البته حمایت مردم و شوراهای چهارم و پنجم محقق شد و این تیم به لیگ برتر با همۀ افت و خیزهایش صعود کرد. صعود این تیم به لیگ برتر با مناقشات حقوقی فراوانی عجین شد. وزارت کشور پیشتر در قالب بخش‌نامه‌هایی به کلیۀ شهرداری‌ها اعلام کرده بود که حق باشگاه داری و تیم داری حرفه‌ای در لیگ‌های برتر را ندارند. لذا شهرداری نمی‌توانست مالکیت این تیم را حفظ کند مگر آنکه از لیگ برتر انصراف دهد.

گام سوم: تلاش برای حفظ مالکیت

هدف در گام سوم سیاست گذاری شورا و شهرداری حفظ مالیک تیم بود. شورای شهر بنا به دلایل متعددی که البته حجم بسیار بالای آن انگیزه‌های خودنمایانۀ فردی بود تا صرفه و صلاح شهر و تیم همیشه محبوب شاهین، تلاش بر حفظ مالکیت تیم شاهین کرد. سفرهای مکرر مسئولین تیم به تهران و وزارت کشور و انجام مکاتبات فراوان، دیدارهای متعدد با مقامات عالی رتبۀ استانی وکشوری و اصرار بیش از حد برای حفظ مالکیت تیم در دست شهرداری در نهایت با موفقیت همراه شد و علی رغم آنکه امکان فروش تیم در همان آغاز لیگ وجود داشت شهرداری با اصرار بر حفظ مالکیت، با گرفتن زمان یک ساله برای واگذاری تیم از وزارت کشور، خود را ناجی و قهرمان تیم محبوب بوشهری‌ها جا انداخت.

گام چهارم: از سر باز کردن یک سربار

تیم شاهین شهرداری در دست شهردار و برخی از چهره‌های شورا و ضعف‌های فنی و مدیریتی به سرعت دچار حاشیه‌های متعدد شد. نتایج ضعیف و باخت‌های متوالی و بعضاً سنگین، هجمه‌ها را برانگیخت. تیم نتیجه نمی‌گرفت و هزینه‌ها سر به فلک کشیده بود. کم کم مدافعان سابق سکوت اختیار کردند. دیگر از نمایش‌های تبلیغاتی نشانی باز نماند. پتک واقعیت از راه می‌رسید و شیشۀ ترد خیالین شهردار را می‌شکست.

اینک شهردار بوشهر تیم شاهین را نمی‌خواهد. به تصریح با ادبیاتی تحقیر آمیز از نداشتن پول برای این تیم می‌گوید. می‌گوید کار شهرداری تیم داری نیست؛ می‌گوید و البته درست هم می‌گوید که من نه پولی دارم به این بچه بدهم و نه وقتی دارم صرف او کنم. دیگر کسی این تیم را در شهرداری و حتی شورای شهر نمی‌خواهد. کودکی که به دنیایش آورده‌اند و اینک پدر و مادرش چشم به چشمش می‌دوزند و می‌گویند نمی‌خواهیمت… این بچه چگونه بزرگ شود؟ چگونه خودباور گردد و اعتماد به نفس پیدا کند؟ در به در به دنبال قیم و خریدار می‌گردند تا حراجش کنند و خنک آنجاست که پدر و مادر با ناشی‌گری چشم و چراغ این بچه را هم چنان کور کرده اند که حتی خریداری هم پیدا نمی‌شود.

آنچه عاقلان و آگاهان گفتند

در هر چهار گام عاقلانی در این شهر بودند که این پدر و مادر را از متولد کردن  کودکی در این شکل و شمایل تحزیر دهند. در زمان خرید سال ۹۴ گفته شد شهرداری می‌تواند اسپانسر تیم باشد اما مالک نه! بهتر آن است که به جای خرید تیم به حمایت بپردازد. وقعی نهاده نشد تا تیم خریداری گردید.

زمانی که تیم با سلام و صلوات و تبریک و خوشحالی همگان به لیگ صعود کرد، بارها گفته شد و نوشته شد بهترین زمان برای فروش تیم و واگذاری آن سر رسیده است؛ اما باز کسی در شورا و شهرداری خریدار این سخن نشد و اینک! اینک که تیم زمین‌گیر شده است، به جای آسیب شناسی از مسیر غلط و نادرستی که تیم را به این چاه ویل انداخته راه غلط دیگری در پیش گرفته اند: فروش در اوج مشکلات و بی‌ارزشی تیم.

چه کسی به شورا و شهردار این حق را می‌دهد که این تیم را در این زمان به فروش برساند؟ آیا خریداری پیدا می‌شود که این تیم را با این شرایط، به قیمت مناسب و آنگونه که ارزش آن معادل با هزینه‌ای که از جیب مردم بوشهر برای آن شده بخرد؟ این تصمیم آیا اشتباه‌تر از تصمیم پیشین نیست که بر تیم‌داری به شکل مالکیت اصرار کردند؟

راهکار برای برون رفت از شرایط کنونی چیست

امروز شهردار بوشهر پس از خوابیدن تب تند اولیه، می‌گوید من با تیم داری مخالفم، از ابتدا هم مخالف بوده ام و دلایل متعددی عنوان می‌کند. می‌گوید کار شهرداری تیم‌داری نیست و نمی‌بایست وقت و پول شهر صرف این قبیل امور گردد. مضاف بر آن واگذاری تیم شاهین شهرداری بندر بوشهر به بخش خصوصی سرنوشتی محتوم است و خردادماه ۹۹ مهلت یک ساله به سر می‌آید.باری! سخنان شهردار صحیح است. اما چرا امروز بیان می‌شود؟ عدم پافشاری شهردار بر موضع فروش تیم پیش از آغاز لیگ چه دلایلی داشته است؟

اما بهترین راهکار برای واگذاری تیم شاهین بوشهر چیست؟ تیم شاهین امروز به جای رفتاری که گویی با یک سربار می‌شود، به مدیری نیاز دارد که آن را پر بار کند، همچون مراحل صعود به لیگ برتر نیازهایش را تأمین کند، آن را سربلند و مفتخر نموده و از قعر جدول به در آورد و آنگاه که شرایط پایداری در لیگ برتر برای آن دست و پا کرد، بلافصله با قیمت معقول و واقعی به بخش خصوصی و با شرط حفظ نام تیم و حضورش در شهر بوشهر، واگذار نماید. هر راه حل دیگری، در مورد فروش این تیم، یک اشتباه مهلک و استراتژیک دیگر در حق تیم شاهین و جوانان و هواداران دل سوختۀ آن در این شهر است. 

اشتراک گذاری

لينک کوتاه :

avatar
  عضویت  
اطلاع رسانی