گران، نامناسب و بی امکانات
اشتراک گذاری
کودکان و اوقات فراغت

سیراف خبر؛ ایرن واعظ زاده: در بررسی چگونگی شرایط گذران اوقات فراغت اقشار و گروه‌های مختلف در استان بوشهر، شاید چنین به نظر برسد که کودکان -چه به لحاظ کیفی و چه کمی- نسبت به سایر افراد جامعه از امکانات متعدد و متنوع‌تری برخوردار هستند؛ اما آیا به واقع شرایط و امکانات موجود تماماً پاسخگوی نيازها، علایق و گرايش‌های کودکان در سنین مختلف بوده و دستگاه‌های متولی نیز با نگرشی صحیح و کارآمد، اقدامات و بسترسازی‌های لازم در اين زمينه را فراهم کرده اند؟

با توجه به ضرورت و اهميت اوقات فراغت کودکان، این بار به سراغ مادران بوشهری رفتیم تا وضعیت را از زبان آن‌ها جویا شویم.

مادران از کودکانشان می گویند

صنم مادر بهار و یکتای ۴ و ۱۰ ساله می‌گوید: «متأسفانه در بوشهر هیچ مکانی‌ وجود ندارد که به صورت رایگان یا هزینه‌ای خیلی کم بچه‌ها اوقات فراغتشان را آنجا بگذرانند و خانواده‌ها مجبورند با هزینه‌های هنگفت در آموزشگاه‌های زبان آموزی یا موسیقی اوقات فراغت بچه‌ها را پر کنند که البته باید گفت کیفیت این کلاس‌ها هم در حد متوسط هست و برای این آموزشگاه‌ها بیشتر وجه واریزی مهم می‌باشد تا بازدهی و کیفیت. من فضای مناسب و امنی برای فرزندانم در بوشهر نمی‌شناسم که بتوانند بدون هزینه از آن استفاده کنند. شاید من بتوانم تا حدودی از پس هزینه‌های فرزندم برآیم اما خانواده‌هایی با درامد کم و فرزند زیاد چطور باید اوقات فراغت مناسبی برای بچه‌ها ایجاد کنند؟ البته من هم تا زمانی که بهار کوچک است، راحت‌تر به یکتا رسیدگی می‌کنم؛ چه بسا که وقتی او هم بزرگ‌تر شود تأمین مخارج جانبی دو فرزند واقعاً سخت می‌شود. متأسفانه خانواده‌هایی هم هستند که سعی دارند اوقات فراغت فرزندانشان را با تبلت و موبایل و کارتون پر کنند تا هم هزینۀ کمتری متحمل شوند و هم برای رفت و آمد کلاس‌ها به زحمت نیوفتند».

این را دیگر اغلب خانواده‌ها درک کرده اند که اوقات فراغت کودکان تنها تجویز کلاس‌های متعدد نبوده و فراغت کودک در عین لزوم شادی و سرگرمی، می‌بایست تضمین کنندۀ رشد، کمال و تربیت اجتماعی وی باشد که نبود پیوند اجزای تصمیم گیر و مجری و نبودن تفریح در اولویت برنامه ریزان استان فقدان بزرگی را در استان پدید آورده است.

زهرا مادر مرضیه ۹ ساله می‌گوید: «جدیداً که امکانات زیاد شده و متنوع هم هست مثل کلاس‌های ورزشی، تفریحی و آموزشی که می‌توانند بچه‌ها را به خوبی سرگرم کنند. من که راضی هستم فقط مسئلۀ هزینه‌هاست که بالاست که این را هم دیگر نمی‌شود کاری کرد. ای کاش فکری هم برای ما می‌کردند. البته کلاس‌های آموزشی هست ولی اگر امکانات تفریحی هیجانی هم فراهم می‌شد خوب بود».

زیبا مادر رزیتای ۴ ساله می‌گوید: «بوشهر بیشتر نیاز به سالن‌های سرپوشیده دارد؛ چرا که پارک‌های بازی در فصول گرم عملاً غیر استفاده هستند. اگر حتی بچه‌ها گرما را تحمل کنند، شرجی و چسبندگی اسباب بازی‌‌ها را نمی‌توانند و این مسئله مانع بازی کردنشان می‌شود. کمبود این سالن‌ها به شدت در بوشهر احساس می‌شود و در حال حاضر هم اگر سالنی هم هست، یا فضای مناسبی ندارد و کوچک و به شدت پر سروصداست یا برای بسیاری از خانواده‌ها گران می‌باشد».

مریم مادر امیرعلی ۷ ساله می‌گوید: «اوقات فراغت بچه‌ها در تابستان شده است فقط کلاس رفتن. مکان خاص تفریحی ندارند که بتواند جای مناسبی برای بچه‌ها باشد و از آنجایی كه هوا گرم است تنها سرگرمی ‌بچه‌ها اين شده است كه آن‌ها را به خانۀ بازی ببریم كه آن هم مگر چقدر می‌توان آن‌ها را آنجا برد؟ هزينه‌اش هم كمی ‌بالا است».

سپیده مادر ستایش، سپهر و سینا ۴، ۶ و ۷ ساله می‌گوید: «بوشهر با توجه به گرمی ‌هوا احتیاج به مکان‌های سرپوشیده دارد. خانه‌های بازی که در سطح شهر وجود دارند فقط به فکر منافع خودشان هستند و به هیچ وجه مسئولیت پذیر نیستند؛ ما هم از سر اجبار است که از این اماکن استفاده می‌کنیم و البته با توجه به هزینه‌ای هم که دارد، همین امکانات ناقص هم امکان استفاده برای هر خانواده‌ای را نمی‌دهد. پارک‌ها هم که اصلاً هیچ چیز جذاب و درخوری برای بچه‌ها ندارند».

شبنم مادر پریای ۳ ساله می‌گوید: « شهر ما آب و هوای مساعدی ندارد که صبح یا هر وقت دوست داشتیم بتوانیم بچه‌ها را به پارک ببریم؛ مثلاً پارک محلۀ ما خیلی تاریک است و شب‌ها چراغ هایش را روشن نمی‌کنند؛ پارک‌های محلات دیگر هم همینطور. من مادر جرأت نمی‌کنم ۸ به بعد در پارک باشم یا مثلاً یک شهر بازی خوب و مناسب یا یک مکان تفریحی آبی یا حتی پیست دوچرخه سواری و اسکیت مخصوص بچه‌های کم سن و سال ندارند که بچه‌ها بتوانند آنجا تفریح کنند. در مورد کلاس‌های مختلف کودکان هم اطلاع رسانی یا تبلیغات چندانی نمی‌شود که من نوعی در این خصوص اطلاع داشته باشم».

شیرین مادر پدرام ۲ ساله می‌گوید: «کودک من هنوز خیلی کوچک است و از این مسائل سر در نمی‌آورد، ولی در مورد خواهرزاده‌هایم که بخواهم بگویم اوقات فراغت و تفریحی به آن صورت ندارند؛ یعنی فراغتشان در حد رفتن به خانۀ مادربزرگ یا کنار دریا است. یک مدت کلاس هم می‌رفتند که هزینه‌اش زیاد بود و چیز به درد بخوری هم به آن‌ها یاد نمی‌دادند».

زهرا مادر مبین ۸ ساله می‌گوید: «امکانات زیاد هست ولی هزینۀ کلاس‌ها خیلی بالاست، مثلاً کلاس نقاشی ۲۰۰ به بالا هست یا موسیقی به همین صورت. علاوه بر این، هزینه‌های وسایل کلاس هم در بوشهر ۳ برابر جاهای دیگر است».

تفریح کودکان بوشهری: بی امکانات، بی سرگرمی و گران

آنچه از گفتار مادران بر می آید آن است که کودکان بوشهری، بی بهره از امکانات تفریحی متناسب با سن خود هستند. با اندکی بررسی پارک‌های محلات متوجه کمبود امکانات رایگان این پارک‌ها می شویم، قیمت های حضور در خانه های بازی در شرایط اقتصادی کنونی بسیاری از کودکان اقشار ضعیف را محروم می کند. شرایط آب و هوایی استان بوشهر در فصول گرم سال خود مزید بر علت می شود تا محرومیت ها و سوء مدیریت ها و بی برنامگی ها بیشتر عیان گردد. آنچه در این بازدید میدانی هویدا بود آن است که اغلب، کودکان بوشهری در فصل تابستان یا کاملاً رها شده و بدون برنامه هستند یا گزینه‌های فراغتشان صرفاً محدود می‌شود به مواردی که در حقیقت جزء اوقات فراغت به حساب نمی‌آیند.

این را دیگر اغلب خانواده‌ها درک کرده اند که اوقات فراغت کودکان تنها تجویز کلاس‌های متعدد نبوده و فراغت کودک در عین لزوم شادی و سرگرمی، می‌بایست تضمین کنندۀ رشد، کمال و تربیت اجتماعی وی باشد که نبود پیوند اجزای تصمیم گیر و مجری و نبودن تفریح در اولویت برنامه ریزان استان فقدان بزرگی را در استان پدید آورده است.

 

لينک کوتاه :

اشتراک گذاری

2
دیدگاه بگذارید

avatar
1 موضوعات دیدگاه
1 دیدگاه های مطلب
0 دنبال کننده ها
 
کامنت های پیشنهادی
کامنت های برتر
2 کامنت های نویسنده
آقای رضائیعلی آخرین کامنت های نویسنده
  عضویت  
جدیدتر ها قدیمی تر ها پیشنهاد شده ها
اطلاع رسانی
علی
مهمان
علی

لطفا تا برخورد با خاطیان پیگیر قضیه باشید. هرچند بعیده