گردنِ نازکِ زبانِ مادری
اشتراک گذاری

پیش از بررسی خبر تغییرات کتاب درسی ادبیات فارسی به مطالعه بخشی از کتاب مزخرفات فارسی به نام گردن نازک زبان مادری بنشینیم. در ادامه خبر کوتاهی درباره تغییرات کتب درسی وجود دارد که گزارش مفصلی درباره آن تنظیم شده است که منتشر خواهد شد.

فردوسی فارسی بسی رنج بردم در این سال سی

پیش از بررسی خبر تغییرات کتاب درسی ادبیات فارسی به مطالعه بخشی از کتاب مزخرفات فارسی بنشینیم . خدمت و خیانت رسانه ها و مطبوعات داستانی است که یکسره و پیوسته نقل می شود؛ هر بار از زبانی و هر بار با بیانی. یک سو ادیبان و استادان ادبیات در پناه فرهنگستان زبان نشسته اند که، جز برخی، اغلب نقد و کلامشان پر از باید و نباید است. یک سو هم برخی زبان شناسان ایستاده اند که در برابر هر تیر کوچکی که از این سو انداخته می شود، به قدر یک لشکر سپر بلند می کنند. هر دو کار خود را می کنند، به درستی و همین بحث های همیشگی است که می تواند موضوع زبان را برای کاربران آن، از نویسندگان و روزنامه نگاران گرفته تا مردم، زنده نگه دارد.

چند سال پیش، یکی از دوستان ادبیاتی روزنامه نگار خیلی عتاب آلود نوشت که زبان فارسی زبان مادری اوست، پس هر جور دلش بخواهد آن را می نویسد. جمله ای سرراست با استدلالی ظاهرا کوبنده. اما درست مثل پدری خطاکار که فرزندش را با سیگار بسوزاند و بگوید: «فرزند خودم است، هر جور دلم بخواهد با او رفتار می کنم.» همان قدر سرراست و همان قدر کوبنده. نکته این است که زبان فارسی فقط زبان مادری او نیست، زبان مادری من و تو و ایشان و ما هم هست؛ میراثی هزارساله که خط آن در سیر تاریخ شکل گرفته و با فراز و نشیب با خط عربی آمیخته شده است. خط امروز ما، با همه شباهت ظاهری اش به عربی، خط هزارساله فارسی ماست با کاستی ها و آشفتگی هایی که باید هم در حفظ و هم در اصلاح آن بکوشیم.

می توان سلیقه ای نوشت، می توان غلط نوشت، می توان بد نوشت، می توان هفت جمله با هفت فعل را تبدیل کرد به یک جمله یک صفحه ای با یک فعل، می توان به آیین نگارش بی توجه بود، اما نمی توان کم سوادی یا تنبلی زبانی و آشفتگی در نگارش را گذاشت به حساب حقی که «خودم» بر گردن زبان مادری خودم دارم. اینطور باشد، دیگر چه گردنی، چه مادری!

– گزارش سیراف خبر، به نقل از کتاب مزخرفات فارسی نوشته رضا شکر اللهی

حججی در کتاب درسی ادبیات فارسی

تغییرات کتاب درسی ادبیات فارسی

به تازگی لیستی از حذفیات و اضافیات کتاب درسی ادبیات فارسی منتشر شده است که حاکی از آن است که غزل هایی چون «در این سرای بی‌کسی» هوشنگ ابتهاج (سایه)، غزل «جوانی» رهی معیری، شعر «باغ بی‌برگی» اخوان، داستان «حلاج» تذکره الاولیاء، شعر «داروگ» نیما یوشیج، داستان «سیاحت‌نامه ابراهیم بیگ»، شعر «مادر» ایرج میرزا،از کتب حذف، و اضافاتی چون شعرهایی از شاعران انقلاب از جمله شعر مرتضی امیری اسفندقه درباره محسن حججی صورت گرفته است.

به عنوان وزیر آموزش و پرورش به همه کسانی که دل‌نگران فرهنگ کشور هستند اطمینان میدهم آموزش و پرورش پاسدار و مروج سرمایه های معنوی کشور است.

 

اشتراک گذاری

لينک کوتاه :

دیدگاه بگذارید

avatar
  عضویت  
اطلاع رسانی