یک کم توان ذهنی برازجانی که حافظ قران است
اشتراک گذاری
کم توان ذهنی

 سیراف خبر؛ ایرن واعظ‌زاده: خدیجه جولایی نابینای برازجانی و مدرس قرآن است و از تجربیاتش با افراد کم ­توان­ ذهنی می­ گوید. مثل فرد کم توان ذهنی حافظ کل قران که شاید هرگز در باور افراد سالم ننشیند: «شاگردی دارم که در زمینۀ قرآن و زبان با او کار می­ کنم. در کودکی فشار بسیار زیادی از نظر عصبی بر وی وارد شده و اینک نیز رفتارش مانند افراد کم­ توان ذهنی است اما در حقیقت مشکل ذهنی ندارد. این فرد حافظه و توانایی یادگیری فوق العاده ­ای دارد اما قادر نیست کارهای شخصی ­اش را بدون کمک خانواده انجام دهد».

جولایی ادامه می­ دهد: «دو شاگرد کم­ توان ذهنی دیگر نیز دارم که خواهر و برادر هستند و من باید هر جلسه دروس قبل را برایشان یادآوری و مرور کنم در غیر این صورت، جلسۀ بعد همه چیز را فراموش می­ کنند. در واقع می­ توان گفت حالت درون ­داد و برون دادشان کمی سنگین است و قدرت بایگانی و بانک اطلاعاتی ضعیفی دارند و باید مکرراً برایشان مسائل را تکرار کرد تا متوجه شوند اما بسیار فعال و پرانرژی هستند. البته یکی از این دو کمی از لحاظ ذهنی قوی­ تر بوده و توانسته است طی دو ماه، هفت سوره را حفظ کند».

وی می ­افزاید: «شاگرد دیگرم در چند مورد دچار ضعف است؛ اول اینکه نمی ­داند چه مقدار باید غذا بخورد و هر قدر غذا در دسترسش باشد، بدون قدرت کنترل و تشخیص حد نیازش و بدون توجه به اینکه ممکن است بیمار شود، غذا می­ خورد؛ دوم اینکه در حین تدریس وقتی مبحثی تمام شده و موضوع تازه ­ای مطرح می­ گردد، وی بدون توجه به شرایط جدید هنوز در مبحث قبل مانده و قادر به تشخیص موقعیت نیست. مورد دیگر اینکه بسیاری از کارهایش جنبۀ تقلیدی دارد و نمی ­تواند از خودش چیزی ارائه دهد اما با وجود تمام این شرایط، این فرد حافظ کل قرآن است و از نظر اجتماعی رفتار خوب و پسندیده­ ای دارد».

وی در پایان می­ گوید: «مردم همه با دیدی ترحم­ آمیز به این افراد می­ نگرند و به اشتباه باور دارند، کسی که دچار نقص ذهن می ­باشد، به ­هیچ ­وجه توان یادگیری و پیشرفت ندارد؛ مردم با خود فکر می­ کنند این افراد اصلاً حافظه ­ای ندارند که بتوانند آموزش ببینند اما ما سعی داریم تا در قالب یک مستند، به مردم بقبولانیم کسی که دچار مشکل ذهنی است قدرت یادگیری نیز دارد».

جامعه ای آماده حذف دیگری

ایران به دلایل مختلف جامعه ای است که استعداد حذف در آن به شدت افزایش یافته است. استعداد ندیده گرفتن و نادیده انگاشتن… اینک سخن بر سر کسانی است که شاید آسیب پذیر ترین بخش یک جامعه هستند. افراد دارای کم توانی ذهنی یا عقب ماندگی که در اولیه ترین مهارت های ارتباطی نیز دچار اختلال هستند و نمی توانند به درستی جامعه را بشناسند و با آن تعامل برقرار کنند.

در خصوص این بخش از جامعه تصور عامیانه چنان است که آنان را طفیلی و سرباری می بیند که ارزش چندانی هم ندارند. جامعه قدرت پذیرش و درک این گونه افراد را ندارد و حال آنکه به تجربه و علم ثابت شده که اگرچه بخشی از توانایی های یک انسان در این افراد تکامل نمی یابد اما توانایی های دیگرشان بعضا بسیار پرقدرت است که چند نمونه کوتاه از آنها آمد. وظیفه مردم در قبال این گروه از جامعه این است که آنان را دیوانه یا بی­ حاصل نپندارند و کلیۀ حقوق یک انسان را برای این قشر در نظر گرفته و برای شخصیت آنان احترام قائل باشند. اینکه یک فرد کم توان ذهنی حافظ کل قران در پیرامون ما باشد ولی کسی او را نبیند شاید زنده ترین مثالی است که می توان از میل به نادیده گرفتن یک جامعه نشان کرد.

لينک کوتاه :

اشتراک گذاری

دیدگاه بگذارید

avatar
  عضویت  
اطلاع رسانی